DENEMARKEN, MEI 1945
De Duitse bezetting is net afgelopen.
Jij daar. Blijf staan.
Jij daar.
Wat is dat?
Die is niet van jou. Weet je dat?
Hebben jullie wat?
Zit je ergens mee?
Nou?
Ga naar huis. Rot op.
Kun je me horen? Zeg op.
Alstublieft. Houd daarmee op.
Wegwezen. Opstaan.
Sta op.
Opstaan, zei ik.
Hier. Dit is je pet.
Wegwezen, jij. Donder maar op.
Opdonderen. Lopen. Lopen, zeg ik.
Lopen.
Dit is mijn land, weet je dat? Eruit.
Jullie zijn hier niet welkom.
Verdwijn.
Mijn land.
Weten jullie dat?
Maak dat je wegkomt. -Ja, sergeant.
Ik ben kapitein Ebbe Jensen van de Deense genie.
Voor degenen die niet weten waarom ze hier zijn:
Jullie zijn naar Denemarken gehaald...
om na de oorlog iets op te ruimen.
Denemarken is niet jullie vriend.
Wees daar maar zeker van.
Verwacht niet dat de Denen...
jullie met open armen ontvangen.
Niemand wil hier Duitsers zien.
Voor ons dienen jullie maar één doel.
De hele Deense westkust ontdoen van Duitse mijnen...
die jullie hebben neergelegd.
Er liggen zo'n 2,2 miljoen landmijnen aan de Deense westkust.
Dat is meer dan in alle andere Europese landen bij elkaar.
Iemand heeft gedacht dat de invasie hier zou plaatsvinden.
Dat is 'n blamage voor die persoon.
En het is ook 'n schande voor jullie.
Wie heeft ooit iets met mijnen gedaan?
Wie heeft er eentje onschadelijk gemaakt?
Wie heeft ooit zo'n mijn gezien?
Dat zijn de meest gebruikte mijnen.
Om maximaal effect te hebben...
liggen deze mijnen vijftien tot twintig centimeter onder het zand.
Ze zijn redelijk goed te vinden.
Nu ben je je handen kwijt.
Vooruit.
Er is geen tijd voor zelfmedelijden.
Je bent dood.
Ons eerste dodelijke slachtoffer.
Wil je jouw familie niet meer zien?
Wil je de eerste zijn die sterft?
Nee.
Ik versta je niet.
Nee, kapitein. Dat wil ik niet.
Goed om te horen. Probeer 't nog eens.
Opnieuw dood.
Deze mijnen zijn geen dummy's.
Dit betekent: Als je 'n fout maakt...
ga je óf dood...
óf je raakt zwaargewond.
Ben ik duidelijk? -Ja, kapitein.
Mooi. Jij, hierheen komen.
Jij bent de eerste. -Ja, kapitein.
Vooruit.
Volgende.
Goed zo.
Heel snel.
Sneller.
Volgende.
Goed zo.
Volgende.
Heel goed.
Sneller.
Vooruit.
De anderen hadden de mijn al onschadelijk gemaakt.
Ben je in slaap gevallen?
Kapitein, mag ik 'm eruit halen?
Absoluut niet.
Ik kom naar binnen.
Laat die mijn liggen. -Ik doe 't wel.
Sta op.
Soldaat, sta op.
Nee, ik kan 't wel.
Soldaat, sta op.
Ik wil 't doen. Het moet. Alstublieft.
Dat gaat mis.
Volgende.
Als je de mijnen onschadelijk hebt...
Elisabeth... Kom hier, schat.
Zijn jullie soldaten?
Geef antwoord, vieze varkens. Zijn jullie soldaten?
In de houding. Op 'n rij, en snel.
Schiet op.
Vooruit, schiet op.
Op één rij.
Vooruit.
In de houding.
Begrijp je 't niet?
Jawel... -Als 'n kerel.
Plaats rust.
Naam?
Marklein, sergeant-majoor.
Voornaam? -Hermann, sergeant-majoor.
Rodolf Selke, sergeant-majoor. -Friedrich Schnurr.
Wolff, wat? -Johann Wolff.
Kluger. -Voornaam?
August Kluger, sergeant-majoor.
Jullie twee.
Jullie lijken wel broers.
We zijn 'n tweeling.
En jullie naam?
Werner en Ernst Lessner.
Vroeg ik 't aan jou? -Nee.
Houd dan je kop.
Excuus.
Wat?
Wat zei je? -Excuus, sergeant-majoor.
Waarvoor excuses?
Dat ik m'n broers naam noemde.
Maak je excuus? -Ja, sergeant-majoor.
Dat doe ik met je excuus.
Daar heb ik niks aan. Snap je? -Jazeker.
En jij, kleine?
Wilhelm Leber, sergeant-majoor.
Ben jij 'n soldaat? -Ja, sergeant-majoor.
Ludwig Haffke.
Sebastian Schumann.
Kijk me aan als je tegen me praat.
Helmut Morbach.
Mooi uniform. Heb je gevochten?
Ja, sergeant-majoor.
Huil je? -Nee, sergeant-majoor.
Wat is er aan de hand?
Huil je? -Nee, sergeant-majoor.
Ben je bang? -Nee, sergeant-majoor.
Wil je naar huis? -Nee, sergeant-majoor.
Zien jullie die zwarte vlag daar?
Tussen die zwarte vlag en het pad...
liggen 45.000 mijnen.
Jullie maken ze allemaal onschadelijk.
Als jullie dat hebben gedaan...
mogen jullie naar huis.
Begrepen?
Pas dan ga je naar huis. Begrepen?
Stel even:
Je doet zes mijnen per uur...
en je blaast je niet op...
dan ben je na drie maanden thuis.
Begrepen?
Ja, sergeant-majoor.
Jij daar.
Wil jij wat zeggen? Weet je 't zeker?
Absoluut zeker, sergeant-majoor.
Jij daar, met die kaart.
Ludwig, sergeant-majoor.
Geef me die kaart.
Kunnen jullie 't zien?
Elk gebied heeft 'n nummer.
Sterren en punten geven aan wat voor mijnen 't zijn.
Degenen die de mijnen tellen...
moeten ervoor zorgen dat de kaarten actueel zijn.
Dat is net zo belangrijk...
als het onschadelijk maken zelf. Begrepen?
Van deze steen tot de markering bij het water...
maken we 'n veiligheidsdoorgang.
Moet ik zeggen wat er gebeurt met wie wil vluchten?
Nee, sergeant-majoor.
Ik heb er eentje.
Ik heb er een.
Ik ook.
Niet zo erg...
deze hele toestand.
Wat ga jij doen als je thuis bent?
Ik word monteur.
Een vriend van m'n vader...
heeft 'n fabriek.
Daar kan ik meteen leren en werken.
Vergeet je niet iets?
Bemoei je er niet mee.
Hoezo?
Hij moet weten dat dit verhaal helemaal fantasie is.
Geen fantasie, maar de waarheid.
Hij heeft 't beloofd.
Als hij nou... -Houd op.
Als je wilt, kan ik wel vragen of hij nog 'n leerling wil.
Dat zou natuurlijk...
geweldig zijn.
Geen probleem. Dan werken we samen.
Wilhelm, kun je ook voor mij vragen?
Laat hem. -Dat zou mooi zijn.
Wij alle drie... -Helmut.
Kop dicht. -Laat hem.
Fijn, met z'n allen.
Wat?
Schiet 'n beetje op, Hermann.
Zij daar heeft wat te eten.
Ze heeft daar brood.
Hallo.
Hoe heet je?
Versta je Duits?
Kijk, ze heeft zich bezeerd.
Een soldaat moet altijd willen helpen.
Als kind heb ik geen pop gehad.
Ik ben 'n jongen, ik had 'n auto.
Dit is veel beter.
Dank je.
Graag gedaan.
Elisabeth...
Je moet gaan.
Elisabeth, wil je hier komen?
Wat ben je aan het doen?
Wat doe je?
Ik had gezegd: Niet naar de Duitsers.
Als je moet pissen, doe 't dan nu.
Nee? Dan nu naar bed.
Mars. Looppas.
Sneller.
Zijn jullie er allemaal?
Kun je niet met 'm praten?
Ik heb dagen niet gegeten.
Klagen helpt niet.
Hoe kan ik aan mijnen werken zonder te eten?
Ik ben het, Sebastian.
Wat wil je?
Weet u wanneer we wat te eten krijgen?
Ik denk dat als we niet... -Wat denk je?
Denk je dat ik medelijden heb?
Nee, sergeant-majoor. -Krijgen jullie maar de pest.
Kan mij niks verdommen.
Dat weet ik.
Ik weet niet wanneer er eten komt. Duitsers krijgen niet als eersten.
Welterusten, Sebastian.
Naar bed.
Slapen, jij.
Naar bed, jullie.
Waar ga je naartoe?
Ga slapen.
Smeer je 'm?
Ik zoek iets te eten.
Sergeant-majoor, hij kan niet meer. Ik ken m'n broer.
Ik heb goed gezien...
dat hij maar bleef braken.
Kijk me aan als je met me praat.
Ernst?
Klopt, sergeant-majoor. Ik heb...
Kijk me aan. -Het is waar. Ik ben echt ziek.
Mag ik alstublieft even gaan liggen?
Ernst, je weet toch...
dat ik dat niet toesta.
Sergeant-majoor, ik ben echt ziek.
Alstublieft, sergeant-majoor.
Je bent 'n beetje warm.
Je kunt wel werken, hè?
Sergeant-majoor...
Wat denk jij, Otto?
Mag hij even liggen? Wat denk je?
Stelt hij zich aan?
Dat kunnen ze goed.
Doen ze maar alsof?
Nee, dat durven ze niet.
Wat? Nee, dat durven ze niet.
Jongens...
Kijk me aan.
Weer aan het werk.
Alstublieft... -Hoor je me niet?
Weer aan het werk, zei ik. Nu.
En opschieten.
Wilhelm...
Er is iets mis.
Die helm af.
Doe die rothelm maar af.
Help me 's even.
Ik wil naar huis. -Rustig maar even.
Het komt allemaal goed.
Help me even. Hij moet hier weg.
In godsnaam, help me.
Wat hebben jullie? Help 'm, verdomme.
Ik wil naar huis.
Kijk me aan. Het komt...
Het komt allemaal weer goed.
Sergeant-majoor... Kom, alstublieft.
Doe iets. Help me, alstublieft.
Ik wil niet meer. -Kom nu, alstublieft.
Kijk me aan. Je gaat naar huis.
Het komt goed. Vertrouw me maar.
Vertrouw me. -Ik... Ik wil 't niet meer.
Ik wil naar huis.
Dank u, sergeant-majoor.
Wat is er gebeurd? -Mijn fout, sergeant-majoor.
Jouw fout?
Het was mijn schuld.
We hadden... -Kijk me aan.
We hadden vannacht honger.
Ik heb bij de boer veevoeder gejat.
Daardoor is iedereen ziek.
Als officier moet ik zorgen...
dat iedereen te eten heeft.
Jij hebt hier geen plichten.
Waar is je moeder?
Ik zei dat er niets eetbaars was.
Wat is dat?
Als ze dit eten, worden ze ziek.
Zit vol rattenkeutels.
Wat is er zo leuk?
Ik heb toch 'n paar Duitsers gepakt.
Waarom lachte ze?
Luister, jongen.
Jij en ik bespreken niets. Snap je?
Jij spreekt me niet aan. Ik vraag, jij geeft antwoord.
Altijd met 'sergeant-majoor'. Snap je?
Ja, sergeant-majoor.
Waarom heb jij niks gegeten?
Hij heeft me niks aangeboden.
Gooi 't eruit.
Blijven drinken.
Alles eruit. Kom op.
Nog wat water.
Willen jullie doodgaan?
Goed gedaan, jongens. Drinken.
Afspoelen.
Afspoelen. Hoofd naar beneden.
Afspoelen. Goed zo.
Hoofd naar beneden.
Brave hond, kom zitten.
Zit.
Ga slapen.
Ik wil nog wat laten zien.
Ga naar bed.
Ik wil u iets laten zien.
Dit rek maakt mijnen ruimen...
een stukje makkelijker.
Zo wordt het terrein afgegrensd...
waarin je de mijnen zoekt.
Goed zo. Ik snap 't, ik ben niet dom.
Dat weet ik.
Mooi. Pak je speeltje en ga slapen.
Ik weet dat u ons haat.
Van u mogen we onszelf opblazen.
Of we mogen verhongeren. -Klopt.
Maar het strand moet toch mijnenvrij gemaakt worden?
Het maakt me niks uit.
Pak je speeltje en ga naar bed.
Uiteindelijk moet 't mijnenvrij zijn.
Toch, sergeant-majoor? -Jazeker.
En wat snap je niet van 'ga naar bed'?
Dat snap ik. Ik wilde dit zeggen.
Schiet maar op.
Begrijpt u mij?
Of ik je begrijp? Begrijp jij mij?
Ja, sergeant-majoor. -Mooi. Pak dit op, ga naar bed.
Vooruit.
Welterusten, sergeant-majoor.
Goeiemorgen. -Goeiemorgen.
Wilhelm Lebern. -Ja...
Hij kwam hier 'n paar dagen geleden.
Wilhelm is gisteren overleden.
Hij is er nog. Wilt u 'm zien?
Nee, dat is niet nodig.
Dank u.
Opstaan, jongens.
Opstaan.
Aantreden.
Plaats rust.
Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
Het goede: Ik ben bij Wilhelm geweest.
Het gaat beter met hem.
Hij wordt goed verzorgd.
Hij overleeft het.
Hij doet jullie de groeten.
Hij gaat snel weer naar huis.
Het slechte nieuws is:
We lopen achter.
Jullie moeten nu acht mijnen per uur ruimen.
Begrepen?
Ik hoor 't niet. Begrepen?
Mooi.
Over tien minuten...
afmarcheren.
Ga eten.
Als ik weer thuis ben, wil ik eerst 'n bier, dan 'n meisje.
Heb je 'n meisje?
Nee, maar ik zorg ervoor. Geloof me.
Ga je niet naar je ouders?
Die moeten even wachten.
Wat gaan jullie twee doen?
Werken en rijk worden.
Nietwaar, Werner? -Klopt.
Wat voor werk is dat?
Metselen. Alles ligt plat.
Het moet opgebouwd worden. Dat gaan wij doen.
Werner, Ernst en zonen.
En zonen?
Als we zonen hebben, nemen ze 't over.
En 't klinkt groter voor een bedrijf.
Zonen, mede-eigenaars, die er niet zijn...
dat merkt niemand. -Dat doe ik ook.
'Ludwig en zonen' klinkt goed, hè?
Bijna als 'Werner, Ernst en zonen'.
Dit is zwaar.
Voorzichtig, heb ik gezegd.
Hoeveel antitankmijnen zijn 't?
44, sergeant-majoor.
Tel nog 's.
Twee, vier, zes, acht...
44, sergeant-majoor. -En s-mijnen?
16, sergeant-majoor.
Tel nog eens.
Hoe zou hij heten?
Benny.
Nee, hij moet Timmy heten.
Nee... Vanwege de kleur.
Wat heeft dat met zwart te maken? -Het klinkt zwart.
Benny is mooier.
Hij heet...
Tim Benny.
Tim is z'n eerste naam.
Benny is z'n eerste naam.
Nee, vriend.
Kom hier, Tim Benny.
Moet je zien, dat paars.
Een mooi beest.
Hoe heet zo'n beest eigenlijk?
Een zespotige.
Bastkever.
Benny Tim, de bastkever.
Benny Tim, de zespotige bastkever.
Benny Tim, zespotige bastkever.
Kom, jongens.
Jullie moeten naar bed.
Sebastian...
Laat die stokken hier.
Zijn jullie er allemaal?
Mond open.
Doe je mond open.
Mond open. Doe open.
Kijk me aan, kijk me aan.
Heren, heren...
Alsjeblieft, ik heb 'm nodig.
Wie ben jij, verdomme? -Sergeant-majoor Carl Rasmussen.
Met deze eenheid ruim ik het strand.
Ik heb deze jongens nodig, allemaal.
We maken elders lol. Klote-Denen.
Naar binnen, jongens.
Kom, Ludwig.
Ludwig...
Ga je even wassen.
Dit kan niet, Ebbe.
Ik wilde ze motiveren, en nu dit weer.
Weet je wat niet kan?
Ik hoor dat je hun te eten geeft.
Dat was voor mezelf.
En voor m'n hond.
De mensen praten over jou.
Ben jij niet kwaad? -Nee.
Waarom heb je meer eten nodig?
We betalen de boerin om eten te geven.
Hoor je? Kijk me aan als ik tegen je praat.
Had gezegd dat 't jochies waren, Ebbe.
Dat maakt 't anders. -Vind ik niet.
Als je vecht, kun je ook opruimen.
Deze jongens weten van niks.
Nee...
Jouw taak om ze wijzer te maken.
Begin je ze aardig te vinden?
Nee.
Denk aan hun wandaden.
Eerder zij dan wij.
Ik wil oudere, meer ervaren mensen.
Verdomme.
Ludwig... Stop.
Ludwig...
Hier zitten twee mijnen op elkaar.
Werner, ophouden.
Nu heb ik je, huftertje.
Waar ben je?
Werner, waar ben je?
Ga even zitten, Ernst.
Waar ben je?
Zeg wat.
Ik moet 'm zoeken.
Rustig, Ernst.
Houd 'm vast.
Werner...
Houd 'm vast.
Rustig, rustig maar.
Rustig, jongen.
Dat is goed.
Eruit, jongens.
Sebastian, naar buiten.
Werner...
Je moet nu gaan slapen.
Rustig.
Ik moet Werner zoeken.
Dat doen we morgen. Ga nu slapen.
Toe maar.
Eerst Werner zoeken.
We moeten naar het strand.
Ik wilde 'm redden, maar hij liep weg.
We moeten 'm snel terugvinden.
Hij slaapt hierboven.
Ik kan niet zo goed inslapen, denk ik.
Kom, we gaan 'm zoeken.
Ga nu slapen. We zoeken 'm morgen.
Morgen. Morgen, jongen.
Klinkt goed.
Als ik 'm vind...
ga ik met 'm naar Duitsland en...
dan bouwen we alles weer op.
We bouwen alles weer op.
Want alles...
ligt in puin.
We moeten alles weer opbouwen.
We zijn alle twee metselaar.
Dat is 'n goed vak.
Sergeant-majoor...
U moet geen hekel aan 'm hebben.
Heb ik ook niet.
Heb geen hekel aan 'm.
Nee, ga liggen.
Rust maar uit.
Ga maar slapen. -Als u 'm kende zoals ik...
zou u 'm zeker helpen.
Ik heb gelogen.
Wilhelm heeft 't niet overleefd.
Dat weet ik.
Het is beter zo.
Nu kunnen we doorgaan met de mijnen.
Dan kunnen we 'n keer naar huis.
Misschien.
Dat zit wel goed.
Ik pak 't niet af.
Helpt dat kruis?
Alstublieft, sergeant-majoor.
Vooruit, sergeant-majoor. Probeer het.
Nee.
Toe, sergeant-majoor. Probeer 't eens.
Van m'n vader gekregen.
Dat deed m'n pa ook steeds.
Ik schrok natuurlijk elke keer.
Daarom draag ik 'm.
Leeft je vader?
Weet ik niet.
Sebastian...
Hermann.
Rodolf.
August.
Johann.
Kom, Friedrich.
Helmut, je zit bij ons.
Kom, Helmut.
Deze kant. -Wees alert.
Ik kan 't niet alleen. Help me nou.
Voetballen, niet handballen. Over de grond.
We gaan verder. Kom.
Wie zijn dat? -De nieuwen.
We sluiten ons bij jouw eenheid aan.
Wie is Ebbe Rasmussen?
Dat is hem. Meld je maar bij mij aan.
Ik ben Ludwig. -Josef Becker.
Albert Brauer.
Kom, we hebben 'n vrije dag.
Hoe heet jij?
Zeg 't maar.
Rustig.
Niet weglopen.
Ja, heel goed.
Morbach brak het...
wereldrecord.
Hebben jullie 't gezien?
Soldaat Ludwig Haffke.
Jij moest toezien op Zone 7, hè? -Klopt, sergeant-majoor.
Ik heb alles vastgelegd.
1200 stuks ingegraven, 1200 gevonden.
Geruimd en genoteerd.
Maar je hebt je vergist, hè? -Nee, sergeant-majoor.
Ik heb 't nageteld. 1200 ingegraven...
1200 verwijderd.
Haal die bal op.
Als 'n hond, met je bek.
Brave hond.
Haal die bal op. Snel.
Zonder handen. Met je mond.
Brave hond.
Goeie hond.
Brave hond. Zitten.
Blaffen. Blaffen.
Harder.
Je wilt wat zeggen.
Wil je wat zeggen?
Wil je wat zeggen? Nou?
Misschien kan... -Houdt u alstublieft op.
Idioot.
Jullie zijn allemaal idioten.
Een zootje Duitse gekken.
Weet je dat?
Jullie allemaal.
Hoe weet ik dat het strand veilig is?
Zeg op.
Sergeant-majoor, we kunnen de getallen weer natellen.
De getallen natellen?
Wat voor nut heeft dat nu nog?
Nou, welk nut heeft dat?
Garandeer je dat het strand veilig is?
Nee, sergeant-majoor. -Houd dan je bek.
Ik ben te aardig geweest.
Dat is het probleem.
En jullie hebben dat misbruikt.
Vanaf nu...
gaan jullie samen...
arm in arm...
naast elkaar...
over het geruimde deel.
Ik moet zeker weten...
dat er geen fouten gemaakt worden.
Het was mijn fout om jullie te vertrouwen.
Maar dat is nu afgelopen.
Begrepen?
Of je me begrepen hebt.
Ja, sergeant-majoor.
Ik zei toch, hij knalt ons zo neer.
Had je wat te zeggen, soldaat?
Sta je te lachen?
Lach je nu?
Vind je me grappig?
Vind je me leuk?
Lach je, soldaat?
Nee, sergeant-majoor. -Kijk me aan. Waarom lach je dan?
Waarom lach je dan zo?
Ben je 'n man? Ben je soldaat? -Ja, sergeant-majoor.
Gedraag je dan als soldaat.
Duidelijk?
Ja, sergeant-majoor.
Vind je me nog grappig?
Nee, sergeant-majoor.
Verman je dan.
Gedraag je als 'n man.
Iemand nog wat te zeggen?
Ik vraag 't nog eens:
Wil iemand nog wat zeggen?
Goed dan. Voorwaarts, mars.
Vooruit maar.
Voorwaarts, mars.
Over het hele geruimde deel.
Centimeter voor centimeter. Tot we 't zeker weten.
We stoppen, voor we eraan kapotgaan.
Zijn jullie doof?
Jullie accepteren dit?
Ik laat me door die Britten afknallen.
We maken 't af, dan gaan we naar huis.
De sergeant-majoor heeft dat gezegd.
De sergeant-majoor, geloof je die op z'n woord?
Als je wilt doorgaan met dodenmarsen, ga je gang dan maar.
Schrijf niet voor wat ik moet doen.
Wat gebeurt er met ons als je weggaat?
Ik sta 't niet toe. -Dat beslis jij niet.
Ik ga er nu vandoor.
Je blijft.
Je snapt 't nog steeds niet.
Hij haat jou, hij haat ons allemaal.
Doet hij aardig, mag hij ons graag?
Nou? -Pak 'm, bind 'm vast.
Ik zeg: Bind 'm vast.
Geen kik.
Ga je geen kik geven?
Carl, Carl...
Waar is de sergeant-majoor? Help, help, help...
M'n kleine meisje...
Help me nou toch.
Elisabeth, Elisabeth...
Ga daar zitten, schat.
Er komt hulp aan.
Word wakker.
Ernst, waar zijn de anderen?
Hallo... Jongen.
Hé, waar zijn de anderen?
Ervandoor?
Ga zitten, meid.
Blijven zitten.
Je moet stil blijven zitten, schat.
Een van de jongens komt je helpen.
Hallo.
Is ze gewond?
Au?
Ken je Werner?
Hij is 'n goede broer.
Hij lijkt sprekend op mij.
Ik doe alles voor hem.
Alles is goed.
Ernst, geef haar aan mij.
Kom je, Ernst?
Ernst, kom hier.
Ernst, kom hierheen.
Ernst, kom hier.
Wat doe je?
Kom hier...
Kom terug.
Veeg je tranen weg.
Herhaal.
Het is bijna afgelopen.
Ik ga weer naar huis.
Hou op met huilen.
Ik heb je nodig. Die anderen ook.
Wees sterk. Kun je dat zijn?
Ik kan sterk zijn.
Je bent sterk. -Ik ben sterk.
Nog 's. -Ik ben sterk.
Ja, ik ga naar huis.
Ik ga naar huis.
Het is bijna afgelopen.
Dank u.
Gustav? -Ja?
Wat ga je doen als je thuiskomt?
Eten, simpelweg eten.
Mijn ma is de beste kok in Berlijn.
Ik ben dat Deense voer spuugzat.
Ik kom bij je eten.
Het is Oranienburger Strasse, Berlijn.
Dat wordt dan de eerste keer. Aardappelen, vlees en jus.
Het beste. -Altijd.
Ga zitten. -Wat wil je?
Ervaren mensen in Skallingen.
Maar ik ga naar Ringkobing.
Weet ik. Ik bedoelde jou ook niet.
Wie gaan er dan?
Jouw Duitse jongens.
Daar zijn ze nodig.
De mensen daar gaan er allemaal aan.
De mijnen zijn gaan schuiven. Het is chaos.
Zij zijn ervaren Duitsers.
Ik heb ze al naar huis gestuurd.
Heb ik gehoord.
Vier van de veertien leven nog. -Ze gaan niet naar huis.
Wat klets je nou?
Ze mochten weg als we klaar waren.
De Duitsers blijven tot de mijnen geruimd zijn. Alle mijnen.
Ebbe...
Je moet die jongens naar huis sturen.
Laat ze gaan.
Daar gaan ze dood.
Ik begrijp je wel, Carl.
Maar het bevel wordt al uitgevoerd.
Het zijn maar vier jongens. -Luister nu goed.
Als je niet ophoudt...
zoek ik ze op en schiet ik ze zelf dood. Hoor je?
Ze deugen niet, ze hebben van alles op hun geweten.
Jij hebt vanaf het begin gelogen.
Het zijn jochies, Ebbe.
Ze huilen om hun mama, en zijn bang.
Ze verliezen ledematen.
Het zijn Duitsers, Carl.
Het bevel wordt uitgevoerd.
Kom je eruit?
Tot ziens, Carl. -Kop dicht.
Ebbe...
Dat is alles, Carl.
We hebben reden om aan te nemen dat 72.000 Duitse mijnen...
hier in Skallingen begraven zijn.
Jullie hadden vaak bij jullie werk...
de luxe van de beschikbaarheid van gedetailleerde mijnenkaarten.
Hier, in Skallingen...
zijn er zulke kaarten niet.
Helmut Morbach.
Rodolf Selke.
Ludwig Haffke.
Sebastian Schumann.
Stap in.
Vooruit, stap in.
Kom eruit.
Vooruit.
Eruit.
Die kant op.
De grens ligt op vijfhonderd meter.
Dan zijn jullie in Duitsland.
Lopen.
Lopen...
Meer dan duizend Duitse krijgsgevangenen...
moesten mijnen ruimen aan de Deense kust.
De helft kwam om, of raakte zwaargewond.
Velen van hen waren maar jochies.